mail van Purna
School
De school is nu alweer een week open. Iedereen heeft mee geholpen om zoveel mogelijk materialen te recupereren van de ruïnes. Gebouwen van enkele planken met een golfplaat erop. Ook zie je de tenten die meestal dienen als slaapgelegenheid voor de 140 internaatleerlingen. Er staan een twintigtal foto’s op de website.
Discussie
Vanavond KetaKeti Algemene vergadering. Naast de verplichte items zoals goedkeuring van de rekeningen en dergelijke ook veel gediscussieerd over de toekomst op korte en lange termijn.
De school gaat terug open
Hem verteld dat we met onze gedachten en ons hart bij hen zijn. U leest het goed. De school gaat terug open. Weliswaar in tenten. Zij geven niet open wij dus ook niet!Hij klonk goed en had weer van alles te vertellen.
Ze hadden stralend weer vandaag, gisteren heeft het gestormd. Het water van de rivier zwelt serieus aan waardoor het onmogelijk wordt om via de weg nog materiaal tot in het dorp te krijgen. (Het water gebruikt de uitgegraven baan om naar beneden te raken. De sporen en littekens van al dat watergeweld zagen Bruno en ik drie jaar geleden ook als we na de monsoon ginder waren).
Er zijn dus 3 trucks boven tot in het dorp geraakt de afgelopen weken. Nu kan dit niet meer, het water uit de rivier zwelt aan door de moesson en verhinderd dat er nog voertuigen tot boven kunnen. Wel kan er gereden worden tot Narkoté ( het laatste dorpje beneden aan de rivier tot waar wij 3 jaar geleden ook raakte met de jeep. Vandaar was het voor ons via een hangbrug en een smal pad (dat er nu ook niet meer is) nog 600m in hoogte omhoog, zo’n 4u zeer zware klim tot in het dorp zelf).
Er moet wel degelijk nog veel materiaal toegekomen zijn tot in Narkoté. Schoolboeken, voeding,… Hij heeft zelf voor vervoer gezocht en dat heeft hem 175000 NPR gekost.(1567 € als ik de wisselkoers bekijk)
Purna had gisteren een meeting met mensen uit Narkoté en hij heeft hen kunnen overhalen om toch genoeg dragers te vinden en te betalen om al het materiaal naar boven te krijgen.
In Melamchighyang zelf heeft hij een 20-tal mannen gevraagd om voor de school te werken mits vergoeding. Hun velden zijn toch serieus verwoest en ze hebben daardoor geen werk (en inkomsten).
Alle leerkrachten behalve 1 waren terug in het dorp, 100 internen ook. Vandaag zouden ze nog zoveel mogelijk alles opruimen en voorbereiden, het sanitair grondig schoonmaken en de voorlopige keuken functioneel maken. Dan kunnen ze starten met de lessen, voorlopig in 5 rudimentair opgezette klaslokalen.
Naschokken
Eerder deze week zijn er nog enkele naschokken geweest maar gelukkig veel minder zwaar en zonder noemenswaardige gevolgen.
De vergaderingen met Corin waren zeer boeiend. Na heel wat aftasten, proberen voeling te krijgen met de dringende noden, ons proberen in te leven wat nu van belang is voor de opbouw van de school en de gemeenschap zijn we tot de conclusie gekomen dat we beter afwachten tot Purna contact met ons neemt om hem te vragen waar we het best kunnen helpen.
Zondagmiddag hadden we dan ineens contact. In een lang telefoongesprek vertelde hij ons dat eten en zuiver drinkbaar water voor ’t moment geen probleem vormen. Wat we absoluut niet konden vermoeden is dat ze al de middelen en mogelijkheden gevonden hebben om 2 bulldozers aan ’t werk te zetten om op lagergelegen gebied, de weg naar Melamchighyang te ontruimen. Alvorens de monsoon echt begint, hopen ze toch al zo ver mogelijk te staan met het ontruimen en berijdbaar maken van de weg. Mocht de monsoon nog even uitblijven misschien zelfs al tot in het dorp zelf.. Dit is dus prioriteit nr 1 omdat pas nadien echt kan gestart worden met de aanvoer van materiaal voor de heropbouw. Purna hoopt om reeds binnen 2 weken terug te kunnen starten met de school! In verschillende tenten en voorlopige gebouwtjes uit recuperatie materiaal van de ingestorte gebouwen hoopt hij van het regenseizoen door te komen. Hout, golfplaten daken, stenen worden zoveel mogelijk terug benut in afwachting van betere huisvesting. De grootste schrik voor de mensen in het dorp zijn de aardverschuivingen langs de rivier de Melamchi die dit jaar sowieso meer en omvangrijker zullen zijn dan andere jaren bij het regenseizoen.
We hopen terug nieuws te ontvangen na 25 mei omdat Purna dan in Katmandu zou moeten zijn en het daar toch iets evidenter is om contact te hebben met Europa.
Nepal daverde weer.
contact met het schoolhoofd Purna Gautam
Eindelijk kregen we rechtstreeks contact met het schoolhoofd Purna Gautam. Gisteren, zondag, belde hij Hilde op. De man is nog steeds zeer onder de indruk van de gebeurtenissen. Hij verloor zijn huis, hij verloor zijn dorp en hij verloor zijn school in enkele luttele seconden. Maar hij blijft niet bij de pakken zitten. Nepal schaft nationaal de volgende schoolmaanden af, maar Purna wil absoluut de volgende maand de school heropenen in tenten. Dergelijke vastberadenheid en inzet moet geholpen worden. En dat vinden wij niet alleen als we afgaan op de vele blijken van steun en de vele beloftes van Stad Damme, diverse service clubs, een klooster, een school en vele privé personen. Het geeft ons extra moed.
blijken van steun
Een Engelse organisatie gaat 12 grote tenten kopen en die naar het dorp vliegen per helikopter. Daarmee hopen we op 1 juni de school te heropenen. Helikopter is tegenwoordig een toverwoord in Nepal … De meeste Westerse klimmers zijn nu van de bergen gehaald, zodat er weer meer toestellen vrij komen voor de noodhulp.
Iedereen houdt nu zijn hart vast voor de komende maanden met de zware Moesson regens en het risico op epidemies.
een beter zicht op de gebeurtenissen in Nepal

We krijgen een beter zicht op de gebeurtenissen in Nepal. De berichten waren verwarrend en spraken mekaar ook dikwijls tegen. Wat niet verwonderlijk is als je bedenkt dat een dergelijke ramp elke infrastructuur zwaar verstoort.
Uiteindelijk blijken er twee doden te zijn en meerdere gewonden, onder wie de echtgenote van Purna die door haar zoon vanonder het puin gesleurd werd. De zwaar gewonden werden al vroeg met een helikopter afgevoerd. De verpleegster van de Engelse organisatie CAN (Community Action Nepal) blijkt de medische zorgen voorlopig aan te kunnen.
Het hele dorp ligt zowat plat: alle huizen, de school, de verpleegpost.
Er zijn 3 helikopters gepasseerd, waarvan er twee hulpgoederen mee hadden. De helikopters zijn privé georganiseerd via het Indiase leger. Een groep van CAN is er in geslaagd om 300 kg materiaal op een kleine vrachtwagen te laden en tot in de buurt van Melamchi Ghyang te brengen. De dorpsbewoners zijn het gewoon om hun plan te trekken en maken er het beste van.
De meeste informatie hebben we nu gekregen van Corin Hardcastle, een gepensioneerde Brit die veel in het dorp verblijft en de studenten helpt met informatica. Hij heeft nu de gevaarlijke tocht over glad geregende rotsen en paadjes naar Kathmandu gemaakt. 16u stappen – ook in het donker. Geen simpele opgave!
Corin is nu in de hoofdstad bezig om tenten naar het dorp te organiseren. Dat zou in dit stadium enkel per helikopter kunnen. Een hele opgave dus.














